Levenssymboliek - Alles heeft betekenis! artikels

 

1. aspecten m.b.t. ons professioneel werk
2. valpartijen
3. voorwerpen kwijtraken
4. voorwerpen laten vallen
5. de regenboog
6. de geboorte

 

 

waterval

1. aspecten m.b.t. ons professioneel werk

 

HET WERK (II)

In het vorige artikel zagen we dat de verschillende problemen op het werk slaan op de manier je je verwerkelijkt en we bekeken de situatie van mensen die zonder werk zaten. Dit keer stel ik voor, eens te kijken naar de problemen die je kunt tegenkomen bij het werk zelf. Ik herinner eraan dat, als je op zoek bent naar het Beginsel van een gebeurtenis, je dit neutraal moet bekijken, namelijk buiten alle dualiteit, zonder enig oordeel.

Beschuldigd van onbekwaamheid
Alexander werd publiekelijk door zijn meerdere beschuldigd van onbekwaamheid, wat hem uiteraard heel erg raakte. Wat kan de Bio-analogie ons hierover vertellen?
Volgens de Beginselwet is ‘beschuldigd worden’, erkend worden, geïdentificeerd worden. Zo nodigt elke beschuldiging je uit om je opnieuw in je identiteit te plaatsen. Wat onbekwaamheid betreft: dit gaat over ongeschiktheid, onvermogen om een van jou verwachte taak uit te voeren. Dit kan je dus vertalen als volgt: op je werk van onbekwaamheid beschuldigd worden is een uitnodiging om je te verwerkelijken door je opnieuw in je zelfrespect te plaatsen, en dus door niet langer te handelen in functie van wat anderen van jou verwachten. Immers, Alexander legt zichzelf veel verplichtingen op die niet overeenstemmen met wie hij echt is, want de dingen die hij doet staan in het teken van erkenning door anderen en van hoe hij bij anderen wil overkomen. Door dit gebeuren krijgt hij de mogelijkheid, zijn integriteit te respecteren bij wat hij doet en in te zien dat zijn waarde niet ligt in wat hij doet maar in wat hij is.

Pesten op het werk
Meer dan een jaar lang leed Monique onder de permanente druk van een dienstchef die alles in het werk stelde om haar – onnodig – hetzelfde werk te laten overdoen of om haar orders te geven die haar veel moeite kostten om ze uit te voeren, omdat hij haar pas op het laatste ogenblik ervan verwittigde. Zo is moreel of seksueel pesten een vorm van herhaaldelijk misbruik (woorden, houdingen, gebaren) die schade toebrengen aan iemands integriteit terwijl diens levensomstandigheden verslechteren. Volgens de Beginselwet gaat het hier over een doorlopende aansporing om je integriteit aan te passen om je te kunnen verwerkelijken. Deze ingekorte formulering kan schokkend klinken als je ze bekijkt vanuit de dualiteit. Maar gepest worden is – neutrale modus – erkend worden als een volledig wezen. Zo gaat pesten je manier van doen veranderen door telkens weer de manier in vraag te stellen waarop jezelf respecteert. En inderdaad: Monique is iemand die een grondige ontwaarding beleefde. Door het Beginsel van dit gebeuren te begrijpen besefte ze dat haar gevraagd werd, anders naar zichzelf te kijken. Laat me daarbij even aanstippen dat voor een vrouw de specifieke tonaliteit van seksueel pesten op het werk een uitnodiging is om haar vrouwelijkheid anders te bekijken, niet in functie van het “mannelijk uiterlijke” maar door haar identiteit te ontdekken in zelfrespect en de beleving te aanvaarden van haar sensualiteit om zich te verwekelijken.

Een andere leidinggevende
Op het werk wordt een leidinggevende heel vaak vervangen, wat je beleeft als een min of meer markant gebeuren. Bijvoorbeeld, toen zijn dienstchef wordt vervangen, was Hugues behoorlijk in de war. Hij kon er enkele maanden niet van slapen. Wat zegt de Beginselwet hierover?
Het is duidelijk dat een diensthoofd, een hiërarchische overste de autoriteit, de hoogste wet voorstelt.
De hoogste wet staat voor onze hoogste waarden. Zoals de ridder die, toen hij de ridderuitrusting kreeg, knielde om aan te geven dat hij zich helemaal zou inzetten ten dienste van zijn heer. Die houding vertolkte zijn bereidheid om zijn leven te geven voor wat voor hem de hoogste waarde was. Op het gebied van de bio-analogie kunnen we stellen dat, als je erg ondersteboven bent van een wisseling van hiërarchische overste, dit een uitnodiging is om de hoogste waarden te herbekijken. Bijvoorbeeld: nagaan of ze niet vergeten werden dan wel of ze verstarden, uit routine of om te overleven.
Bij het lezen van dit Beginsel gaf Hugues toe dat hij, sinds hij trouwde, zich had genesteld in een beveiligde routine die alle creatief enthousiasme in de kiem smoorde. Immers, als vrijgezel gaf hij door doeken te schilderen uiting aan zijn spirituele weg. Hij zag in dat hij perfect zijn leven als partner in een koppel kan verzoenen met zijn persoonlijk leven, zonder een of ander tekort te doen.

Ongewilde- verandering van functie of werkplek
Het kan gebeuren dat je overgeplaatst wordt of een andere taak krijgt zonder dat je daarom vroeg, wat voor heel wat onrust kan zorgen, waardoor je dagelijks gezins- of sociaal leven voor lange tijd wordt overhoop gehaald. Volgens de Beginselwet is een verandering, of dat nu van functie of van plek is, altijd een uitnodiging tot transformatie.
Beide situaties liggen dicht bij elkaar, behalve dan dat een nieuwe functie bio-analogisch te maken heeft met tijd en een verandering van werkplek met ruimte:
• Verandering van functie: dit is een uitnodiging om je niet te vereenzelvigen met je job of met het imago dat daarvan uitgaat, namelijk je niet langer identificeren met een rol
• Verandering van werkplek: dit is een uitnodiging om je er bewust van te worden dat je plek geen “stiel” is: onze plek is een beleving en geen fysieke plaats of enig ander uiterlijk vertoon.
Aan de hand van die Beginselstudies kan je nagaan dat het werk de biologische uiting is van de wijze waarop we ons verwerkelijken. En zich verwerkelijken is afwerken waarvoor we hier gekomen zijn! De appelboom is geschapen om appelen voort te brengen, de rozelaar zorgt voor rozen, enz. Zo is ieder van ons de enige die het Unieke, Oorspronkelijk en Bijzonder Wezen dat hij is, tot leven kan brengen, door zich niet langer te vereenzelvigen met wat er via hem tot stand komt.
Tot slot, en om af te ronden, laten we niet vergeten dat je zelfverwerkelijking geen doel is maar evenmin een resultaat: het komt erop aan, onze incarnatie vrij te beleven en daarbij onze diepgewortelde waarheid alle respect te geven, voor zover die waarheid er niet op uit is, het uiterlijke te veranderen.

N.B.: Om dagelijkse gebeurtenissen te leren “lezen”, nodig ik je uit de video’s te bekijken op de pagina “Les Principes de Juliette” op de website www.bioanalogie.com.(bron artikel: neosante.eu)

Ga terug naar levenssymboliek


2. valpartijen

Betekenis valpartijen:
Vallen is nooit toeval, heeft altijd een onderliggende betekenis.
Er zijn verschillende soorten valpartijen.
Een val is een beweging die je naar de aarde brengt.
De aarde is verbonden met het concrete, de basis, het solide, de REALITEIT!, dit dan weer gelinkt met ruimte, het fysieke, beweging.
Dat wat ons in vrede laat, wat ons verbindt met onze diepe realiteit, we kunnen enkel in vrede zijn en blijven als we uit de illusie stappen van tekort, gemis. Het is zoals het is en het is goed zo.
De zaken zijn zoals ze zijn, zonder iets anders te willen dan wat er nu is!, de realiteit dus echt zien zoals ze is.
We kunnen dus ook enkel genezen vanuit het reële, vanuit dat wat nu is.
Valpartijen zijn dan ook altijd uitnodigingen om weer contact te krijgen met onze waarheid, met onze diepe realiteit.


Je voet stoten tegen een voorwerp:
Het gaat om een element in ons leven waar we rekening mee dienen te houden en waar we niet aan kunnen ontsnappen. Stap uit de dubbelheid van je geest (symbolisch schizofreen), de verdeling van de geest, er is een deel in mezelf dat me isoleert van de realiteit.
Vb Antoine (afspraak vergeten met directeur) Antoine was ’s avonds na werktijd zijn afspraak met zijn directeur vergeten waar hij zijn wat tegenvallende werkresultaten moest toelichten. Bij het buiten gaan van het werk, stoot hij zijn voet tegen een steen op de buitenplaats en hij valt. Het leven nodigt hem dus uit om de afspraak met zijn directeur niet te verduisteren (zie steen) en de realiteit, de zaken te zien zoals ze zijn (vallen op de grond)


Uitglijden op gladde vloer:
Uitglijden = jezelf laten gaan, jezelf meenemen , wegrukken, door de controle los te laten en uit elke gehechtheid en zekerheid stappen.
Op een koude vloer: stoppen met een warme ontvangst te willen krijgen vanuit de buitenwereld, dus niet van jezelf.
Vb Laurence (eigen behoeften genegeerd) Laurence is een idealiste die haar eigen behoeften en wensen negeert om menselijke conflicten te mijden zowel in familie als op het werk. Haar uitglijden op een gladde ondergrond nodigt haar uit in het leven om te stoppen haar sociale relaties te willen beheersen, te regelen met het doel dat ze steeds had een illusie van welzijn en warmte daarmee te krijgen en te behouden.

Vallen van een rechte trap:
Ontmoeting tussen het verticale en het horizontale, tussen tijd en ruimte, tussen spermatozoïde en eitje,
Gaat dus over onze conceptie, onze biologische identiteit!
en dit verbonden met de juiste actie!, die onze waarheid respecteert, in de concrete realiteit.
Vb Virginie (naar wens van ouders geplooid) Als Virginie haar huis uitgaat om naar haar ouders te gaan, mist ze de eerste trede van de trap van de eerste verdieping , valt ze, schuift ze naar beneden van de trap en komt ze onderaan de trap te zitten op het gelijkvloers. Diezelfde dag, zondag had ze eigenlijk een uitstap gepland met vrienden in de buitenlucht, maar ging ze zoals zo vaak, naar de behoeften van haar ouders, toch maar weer bij hen ontbijten omdat er een oude tante op bezoek kwam. Ze handelde dus niet overeenkomstig met haar eigen waarheid.


Vallen van een wenteltrap:
Beweging van ronddraaien, zwenken om… een verticale as, tijdgebonden, de orde, besluiten, kenmerken. Verbonden met de rebellie, revolte.: een volledige toer doen met de val Dus totaal anders, tegenovergesteld doen, om zo terug te keren naar jezelf
Met de bedoeling niet meer te lijden onder uiterlijke gebeurtenissen, maar wel de verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf en ontdekken hoe deze gebeurtenissen voor je evolutie dienen. Ophouden dus om de oorzaak van je lijden buiten je om te zoeken
Vb Noémie (reactief gereageerd) Noémie die steeds gespannen zenuwen heeft, is heel reactief op gebeurtenissen buiten haar om. Een dag op haar werk, krijgt ze via interne post een onaangenaam, dwingende boodschap binnen. Het was eigenlijk een vergissing, deze boodschap was voor een andere collega van haar bedoeld, maar Noëmie blijft in het idee dat het voor haar is bedoeld. Ze gebruikt de roltrap om naar de verzender van deze boodschap te gaan en doet een val van de trap tot op de grond. Het is voor haar een uitnodiging van het leven om haar verantwoordelijkheid rustig te behouden voor de zaken die op haar afkomen en niet direct de oorzaak van haar lijden bij de anderen te leggen , dus buiten zichzelf.

Samengevat, welke de manier van vallen ook is, het vertelt ons steeds iets over de realiteit zoals ze nu is, en contact te leren leggen met onze eigen waarheid.

Uit tijdschrift Néo Santé , uitgever Y Rasir, www.neosante.eu (met toestemming vertaald)

Ga terug naar levenssymboliek


3. voorwerpen kwijtraken

BEWIJS DAT HET EEN BETEKENIS HEEFT
Kroniek van de Beginselenwet

Alledaagse voorwerpen kwijtspelen (1)

Het is ons allemaal al overkomen dat we allerhande voorwerpen uit het dagelijks leven kwijtspeelden. GSM, bril, sleutels van de wagen of van het huis, al die voorwerpen lijken er soms genoegen in te scheppen, - tijdelijk of definitief - te verdwijnen uit ons leven.
In plaats van te blijven mopperen terwijl we met een min of meer bittere smaak blijven zitten, gaan we deze maand de betekenis proberen te achterhalen van deze zowel ergerlijke als veel voorkomende ongemakken. En jawel, nu weten we dat de betekenis van alles wat ons overkomt, de wetmatigheden weerspiegelt van onze zelfverwezenlijking, en waarvan we ons bewust moeten worden. Volgens de Beginselenwet, suggereert het kwijtspelen eerst en vooral dat je je losmaakt van…, iets in de zin van de functie van wat we kwijtspeelden anders gaan ervaren.

Je bril kwijtspelen
De functie van de bril is, ons zicht te verbeteren. Zo verandert hij dus onze kijk op de dingen. Met andere woorden: zonder mijn bril ben ik niet in staat de werkelijkheid te zien zoals die is, ik kan niet langer vertrouwen op de werkelijkheid. Het Beginsel dat tot uiting komt als je je bril kwijtspeelt, is: de werkelijkheid is illusie; ik mag niet ‘vast blijven hangen’ aan wat ik zie. Hier is dus sprake van een van de grote levenswetten die ons leert dat alles verandering is. Op het ogenblik dat we onze bril kwijtspelen, zou het waarschijnlijk interessant zijn, ons af te vragen aan welk beeld – aan welke geruststellende gedachte we blijven vastzitten, wat ons belet om creatief te worden en te groeien. Dus krijgen we het kans, niet langer gefixeerd te blijven op hoe we de wereld zien, en die gehechtheid die onze groei belemmert opnieuw in vraag te stellen. Zo geeft het leven ons de kans, meer te vertrouwen op wat we in ons binnenste voelen dan op wat we zien rondom ons, dus zonder verwijzing vanuit de buitenwereld, waarbij we ons bewust worden dat alles van voorbijgaande aard is en ongrijpbaar.

Een GSM kwijtspelen
De functie van een GSM bestaat erin, te communiceren met iedereen – die ook een telefoon heeft – waar die zich ook mag bevinden op de aardbol. Voor de meesten onder ons is dit toestel een must geworden in het leven van alledag: we gebruiken het voortdurend voor communicatie, maar ook om te spelen, muziek te beluisteren en informatie op te doen. Dus is de GSM een tussenstation bij communicatie, doordat hij informatie doorgeeft van een persoon aan een ander, door middel van hertz-signalen. Daarvoor zijn heel wat schakelstations nodig om de informatie opnieuw te activeren. Met andere woorden: om te zorgen dat die communicatie toekomt, wordt ze kunstmatig omgezet. Zo kan je, bij verlies van je telefoon, niet langer communiceren langs kunstmatige kanalen. Volgens de Beginselenwet geeft dit verlies ons de kans om weer tot echte communicatie te komen. Dit is dus werkelijke communicatie, die alleen mogelijk is als iedereen zichzelf respecteert; zonder verwachtingen en zonder bedoeling naar de ander toe, en in een waarachtige ontmoeting.

 

Sleutels kwijtspelen
Met een sleutel kan je een mechanisme in werking stellen, met de bedoeling een deur te openen of te sluiten, of een apparaat te starten (auto, moto, enz.). Dit is een extern hulpmiddel – geen onderdeel van iets anders – waardoor je iets kunt doen met dat ‘iets anders’. Sleutels gebruiken we de ganse tijd in ons dagelijkse leven. Sleutels van onze woning, van onze wagen, van de brievenbus, van kantoor, enz. De Beginselenwet zegt dat, als je je sleutels verliest, dit een uitnodiging is om niet langer buiten jezelf te zoeken naar de “wondersleutel” die al je kwalen zou verhelpen.
Al naargelang waarvoor die sleutels gebruikt worden, kan de Beginselenwet ons helpen, het verlies ervan een meer verfijnde betekenis te geven:


a) De sleutels van je woning kwijtspelen: ik kan thuis niet meer binnen. Ik krijg de kans, me bewust te worden van het feit dat ik mezelf niet meer ben als ik oplossingen buiten mij zoek om mezelf waar te maken.
Hoe dit tot een oplossing komt, is evengoed een bron van aanwijzingen:
o Ik bel een slotenmaker: ik kies ervoor, de hulp van anderen in te roepen om mezelf terug te vinden
o Ik kruip door een venster naar binnen: ik ga anders functioneren dan ik tot nu toe deed, zodat ik mezelf terugvindt
o Ik vraag iemand die bij mij of dicht bij mij woont (partner, kinderen, ouders, buur) en die een kopie van de sleutel heeft, om me die te geven: ik identificeer me niet langer met de ander en ik leer mezelf te respecteren waarbij ik de ander erken in diens anders-zijn, om zo mezelf terug te vinden.
b) De sleutels van je wagen kwijtspelen:
Mijn auto mijn vrijheid. Verlies ik mijn autosleutels, dan kan ik hem niet meer gebruiken. Volgens de Beginselenwet is dat een suggestie om je onafhankelijkheid anders te beleven, waarbij je tegelijk ook ontdekt dat alles met alles samenhangt.
Voorts gebeurt het dikwijls dat iemand niet in zijn auto kan, omdat de sleutels erin liggen en de auto op slot is. Van buitenaf kan je de sleutels in de wagen zien liggen, en vaak moet de hersteldienst de zaak oplossen door het portier open te maken met een stel haken. Wat als betekenis gesuggereerd wordt, is dat de sleutels binnenin jezelf liggen en dat het waarschijnlijk nodig is, rekening te houden met de anderen – of beroep te doen op de ander om de weg naar je hart te vinden.
c) De sleutels van je koffer kwijtspelen
Op een dag moest een vriend die de sleutels van zijn koffer had verloren, het slot ervan openbreken om aan zijn spullen te kunnen. Overeenkomstig de Beginselenwet stelde ik hem voor, het volgende te lezen: niemand buiten jou heeft de oplossing voor wat jij te dragen hebt. Alleen jijzelf kan het!
Samengevat, en als algemene conclusie, noteren we dat, als we een voorwerp verliezen, dit altijd een vingerwijzing is om onze identiteit terug te vinden zonder tussenkomst van buitenaf.

Jean-Philippe Brébion
Néosanté nr. 23, mei 2013 (met toestemming van Y Rasir vertaald)

Ga terug naar levenssymboliek


4. voorwerpen laten vallen

betekenis: voorwerpen laten vallen
Voorwerpen die uit onze handen glippen en op de grond vallen, het gebeurt ons vaker. Het gaat hier net zoals bij zelf vallen op de grond om de concrete realiteit, dus een uitnodiging om uit alle idealen of illusies te stappen, kom op aarde zie de realiteit van je leven zoals het nu is en echt is. Aanvaard dit.


Een gsm laten vallen:
Een uitnodiging om in elk moment in authentieke communicatie te gaan, in oprechte communicatie en uit elke illusie uit te stappen.
Vb Louise : ze gaat naar haar chef om met een verzonnen verhaal te gaan vertellen waarom ze een keertje afwezig was op het werk, terwijl ze haar gsm laat vallen.


Je bril laten vallen:
Een bril is als een soort prothese die je toestaat je zicht (inzicht) te verbeteren. Je bril laten vallen is dus een uitnodiging om je echte eigen zicht, je eigen visie terug te vinden, je authenticiteit hierin, door te stoppen de realiteit te interpreteren en te vervormen of te kijken door de ogen van de anderen, de visie van hen te volgen. Bepaalde gebeurtenissen in ons leven ontstaan dus door niet onze eigen visie te volgen, kan ook de visie van een groep zijn, je laat je dus beïnvloeden dan. In welke interpretatie staan we dus in de realiteit? In welke ingebeelde, gefantaseerde visie of ideaal bekijken we nu het leven in dit moment?


Geld laten vallen:
Het geld symboliseert de waarde aan iets, je eigenwaarde. Vaak gaat het om kleingeld dat we op de grond laten vallen , dus in het concrete , het tastbare. Het gaat om een uitnodiging in het leven om te erkennen voor jezelf dat de waarde in het authentieke ligt, in de concrete realiteit en in de kleine details van het alledaagse. (zie kleine geldstukken)
Vb: Gérard: ontevreden over een boete die hij kreeg voor overdreven snelheid met de wagen en die hij onterecht vond. Hij kiest er dan ook voor om ze te gaan betalen met geldstukjes van 1 centime. Bij aankomst aan het betalingsloket, opent hij de zak en alle geldstukjes vallen op de grond, nu moet hij ze stuk per stuk oprapen.


De afstandsbediening laten vallen:
Het gaat om een voorwerp waarmee je op afstand iets kunt bedienen, een bevel uitvoeren, een actie op een verder gelegen voorwerp. Het is dus een bevel op een voorwerp buiten ons, om dit voorwerp buiten ons te doen veranderen. Welke intentie hebben we dus, als we dit toestel laten vallen?
Een intentie is een energie, gericht naar buiten toe en dit is ook in orde om intenties te hebben. Wat niet oke is, is dat je gefixeerd blijft op, gehecht blijft aan die intentie die de concrete realiteit ontkent!
Vb. Albert: Hij is de burgemeester van een kleine gemeente en hij is duidelijk niet herkozen voor de volgende verkiezingen. Tijdens de campagne voordien laat hij herhaaldelijk zijn TV afstandsbediening vallen en die breekt. Hij herstelt het toestel met kleefband. Hij laat ook de bediening van zijn automatische garagepoort vallen en rijdt er over heen met zijn wagen, deze is niet meer te herstellen.


Sleutels laten vallen:
Of het nu de sleutels van je huis of van je wagen ,…zijn, de sleutels staan symbool voor het toegang krijgen tot iets. De wagen vertegenwoordigt onze autonomie en het huis vertegenwoordigt wie we werkelijk zijn, ons innerlijk, onze waarheid. Dus een uitnodiging om onze autonomie terug te vinden of onszelf. Waarin zijn we dus nog niet volledig authentiek in ons handelen op dat moment.
Vb Jérome, 18 jaar oud, juist zijn rijbewijs gehaald, wil indruk maken op zijn vrienden door met een wagen al vliegend, scheurend over de weg aan te komen. Zijn vader die opmerkte dat hij al 2x zijn sleutel had laten vallen, en voor wie Jérome veel respect heeft, gaf hem de betekenis van dit gebeuren. Hij werd zich bewust van zijn innerlijke houding en er werd in het gesprek met zijn vader duidelijk dat hij correcter, nauwkeuriger, zuiverder wilde zijn vanaf nu.


Samengevat, een voorwerp laten vallen heeft eigenlijk niets dramatisch op zich en het gebeurt ons zo vaak dat we er eigenlijk niet meer bewust bij stilstaan, er niet meer op letten als het tenminste niet stuk valt. Maar om bewuster te leven is het toch steeds weer een uitnodiging om ons telkens weer juister, correcter te verbinden met onze realiteit en onze authenticiteit en te stoppen met de realiteit te willen veranderen of vervormen. We worden dus dagelijks, continu uitgenodigd om onze verantwoordelijkheid te nemen ECHT te zijn, authentiek in ons leven te staan, op een meer en meer bewuste manier.

 

Uit tijdschrift Néo Santé van uitgever Y. Rasir, www.neosante.eu, met toestemming vertaald

 Ga terug naar levenssymboliek

 

5. De regenboog staat voor de verbinding, tussen het Goddelijke en de aardse wereld.

De regenboog staat symbool voor het pad van het leven dat wij mensen gaan.


De regenboog ontstaat door de breking van de zonnestralen door regendruppels.
Ieder leven kent voorspoed, vreugde en blijdschap maar ook tegenslagen en verdriet. regenboog

Onze levenslessen zorgen voor persoonlijke en spirituele groei. De veelkleurigheid van de regenboog omvat de veelkleurigheid van de menselijke emotie, het aardse leven en het kosmische evolutieproces.

Een regenboog staat symbool voor de brug tussen hemel en aarde. Het verbindt het aardse met het goddelijke. De zichtbare wereld valt even samen met het onzichtbare, magische en bovennatuurlijke. Een regenboog is betoverend mooi, maar uiterst vluchtig. Het oefent ons in loslaten. Het is daarom ook niet toevallig dat een regenboog vaak wordt gezien na het overlijden van een dierbaar persoon of huisdier, op een markant moment zoals tijdens de uitvaart.
Een regenbui associeer je meestal met verdriet en tegenslag. En een stralende zon met blijdschap en voorspoed. Dat blijkt ook uit het spreekwoord ‘Na regen komt zonneschijn’. Vallen deze twee samen, dan wordt een extra dimensie zichtbaar: een regenboog. Als mensen bij intens verdriet een regenboog zien, putten zij er troost uit. Het lijkt dan alsof iets hen wil zeggen dat het goed is zoals het is. Het verdriet mag er zijn. Er ontstaat een gevoel van acceptatie en berusting. De regenboog laat zien dat verdriet niet één kleur heeft, maar dat het vele schakeringen kent. Je ervaart een sterke verbondenheid met je verdriet, de overledene en de mensen die op dat moment in verwondering om je heen zijn.
Wanneer ik wolken samendrijf boven de aarde en in die wolken de boog zichtbaar wordt, zal ik denken aan mijn verbond met jullie en met al wat leeft, en nooit weer zal het water aanzwellen tot een vloed die alles en iedereen vernietigt.
Genesis 9:14-15
De regenboog is ook het symbool van voorspoed en rijkdom, gesymboliseerd met de pot met goud die onderaan de regenboog staat. Het houdt een belofte in.

Ga terug naar levenssymboliek

 

6. de geboorte

(de manier waarop ik geboren ben)
ZIE OOK: BEVALLING
Tijdens de 9 maanden van de zwangerschap, toen ik nog een foetus was, waren al mijn zintuigen al ontwikkeld en heb ik alles wat mijn moeder, vader en de mensen rondom mij hebben uitgesproken, opgevangen. Ik kon ook hun emoties en stemmingen voelen (in het bijzonder die van mijn moeder met wie ik een nauwe, intense band had). Hoe ik wat ik gehoord en gevoeld heb tijdens deze periode heb geïnterpreteerd, zal gevolgen hebben voor mijn toekomstige gedragingen.
Zo kan ik bv. het idee hebben dat ik mijn moeder heb doen lijden terwijl zij vaak zelf, door haar eigen angsten en de onbewuste herinnering aan haar eigen geboorte (die ze misschien ervoer als heel pijnlijk), aan haar lijden heeft bijgedragen. Ik kan ook denken dat mijn moeder door mij bijna gestorven is. Dan zal ik mijn hele leven het gevoel meedragen dat ik ‘mijn moeder heb pijn gedaan’ en zal ik dit herbeleven naar andere mensen toe.

Als ik de indruk heb niet gewenst te zijn of dat men me wilde verstoppen, kan dat tot gevolg hebben dat ik leef als een geest. Ik ervaar misschien een groot gevoel van verwerping en zal daardoor afstand houden tot mijn omgeving. Wanneer ik weinig contact had met mijn ouders, ga ik dit misschien compenseren door heel dicht op andere mensen te gaan plakken, als een ‘bloedzuiger’.
Bovendien zal de manier waarop ik geboren ben of de middelen die men gebruikt heeft om mijn geboorte te vergemakkelijken, ook de gedragingen in mijn dagdagelijkse leven gaan beïnvloeden. In het bijzonder tijdens periodes van grote veranderingen of omwentelingen waar ik geen controle over heb.

Hieronder vinden we enkele voorbeelden van vaak voorkomende situaties:

Bij een slechte ligging in de buik van mijn moeder, kan de geboorte extreem moeilijk en pijnlijk zijn geweest. Dit kan ertoe lijden dat ik later een leven van opoffering ga leiden om mezelf te straffen omdat ik geloof dat dat de enig mogelijke manier van leven is voor mij. Ik heb de neiging veel pijn en frustratie te verdragen alvorens me uit bepaalde situaties te bevrijden.

Ben ik te vroeg geboren, dan zal ik vaak ongeduldig zijn: ik wil een taak beëindigen nog voor ze gestart is. Ik heb het gevoel niet compleet te zijn, het gevoel dat er iets ontbreekt. Ik ben altijd op zoek naar dat ‘iets’. Als ik bovendien ook nog een tijdje in een couveuse heb gelegen, dan zal ik vaak een diepe eenzaamheid herbeleven en een grote onmacht ervaren tegenover bepaalde situaties of personen. Dit zal ertoe leiden dat ik me ga afzonderen en een laag energiepeil heb. Ik zal bang zijn in het donker omdat ik heel vroeg in het leven gewend ben geraakt aan fel licht en lawaai. Ik kan me heel verworpen voelen omdat mijn moeder me ‘in de steek heeft gelaten’ na de geboorte of omdat
ze me heeft ‘verdreven uit mijn thuis’. In dat geval zal ik de neiging hebben opnieuw in situaties terecht te komen waarin ik verdreven word, uit mijn woning, werk of affectieve relaties. Contacten heb ik zelden of niet. Omdat ik een tijd lang de voeding van mijn moeder heb moeten ontberen, zal ik de neiging hebben dwangmatig te eten om zo het gevoel van tekort te vermijden. Ik heb in het ziekenhuis misschien mensen horen zeggen: “Jij moet nogal vechten om te overleven!” Terwijl ik opgroei, zal ik deze indruk te moeten vechten voor mijn leven en goede doelen behouden. Loslaten, opgeven, ontslag nemen worden voor mij doodsbedreigende termen. Ik heb in een couveuse gelegen om te overleven; dit gebeurde vooral door toename van gewicht. Later zal ik misschien problemen hebben met gewichtsverlies omdat ik van bij de geboorte heb geregistreerd dat ik een zeker gewicht moet behouden om te overleven.

Ben ik daarentegen te laat geboren, dan zal ik problemen hebben met punctualiteit en werk tijdig af krijgen. Ik neem mijn tijd en voel me vaak in verwarring gebracht door de dingen die ik moet doen. Ik houd ervan de dingen te doen op mijn manier. Ik kan agressief worden als mensen me een schuldgevoel willen geven wanneer ik te laat kom, want ik zal de indruk hebben te laat te komen door externe omstandigheden. Ik zal de neiging hebben om te ‘treuzelen’ alvorens actie te ondernemen omdat ik het moeilijk vind beslissingen te nemen. Ik zal ook de neiging hebben me vast te klampen aan mensen waar ik me comfortabel bij voel. Misschien wilde mijn moeder me zo lang
mogelijk bij haar houden omdat ze zich zorgen maakte over me en blij was me vanbinnen in haar te voelen. Of was ik het eerder die verbonden wilde blijven met haar?

Het feit van te vroeg of te laat geboren te zijn zorgt dus gewoonlijk voor conflictueuze situaties in verband met tijd.
Ik aanvaard het de tijd te nemen om dingen goed te doen en ook om tijd te nemen voor mezelf. In plaats van altijd in het verleden of in de toekomst te leven, leer ik te leven in het nu.

Een geboorte die moet worden ingeleid, duidt er vaak op dat ik er niet klaar voor was om geboren te worden.

Ik kan dus veel frustraties hebben die me mijn leven lang achtervolgen. Ik kan ook een wantrouwen ontwikkelen ten opzichte van mijn omgeving. Een ingeleide geboorte of keizersnede leidt vaak tot een gefrustreerd of boos kind omdat het niet klaar was om op de wereld te komen: of hij voelde de angsten van zijn moeder, of hij was zelf angstig. De snede van een keizersnee is drastisch: het kind wordt brutaal uit de buik van de moeder gehaald. Het is dus evident dat deze te snelle uittocht tot frustraties leidt. Dat is ook waarom men vaak pasgeborenen frequent ziet huilen tijdens de eerste maanden na de geboorte. Het feit dat de geboorte moest opgewekt worden, houdt soms in dat de arts heeft beslist over het moment van de geboorte. Dat kan zich in het dagelijkse leven vertalen naar een nood anderen beslissingen voor mij te laten nemen. Ik kan ook de
tegenovergestelde reactie hebben: namelijk dat ik niet kan verdragen dat anderen voor mij beslissen omdat ik ‘mijn lot niet in hun handen wil leggen’. Enkel mijn mening telt omdat ik mij –onbewust–mijn geboorte herinner waarbij mij me niet heeft geraadpleegd om te weten of ik er klaar voor was om geboren te worden. Indien mijn moeder een verdoving nodig had om mij op de wereld te zetten, kan ik de neiging hebben om elk moment in te slapen en de realiteit te ‘verdoven’. Ik zie gebeurtenissen niet duidelijk en interpreteer ze op mijn manier, naargelang mijn angsten. Het is een vorm van vlucht, zoals een drug: door mezelf af te stompen of te ‘bevriezen’ vermijd ik het in contact te komen met mijn gevoelens of angsten. Ik vind het moeilijk om liefkozingen te ontvangen en kan ziektes ontwikkelen op het niveau van de huid. Ik kan een uitgesproken angst hebben voor pijn en de neiging hebben verstrooid te zijn op het werk, en het moeilijk vinden te aanvaarden taken uit te voeren die meer tijd en energie vragen.

Als ik geboren word met de navelstreng rond mijn hals, voel ik me ‘verstikt’ door mensen of situaties. Ik kan zwakker zijn op niveau van de keel, moeilijkheden ervaren om me te uiten, om eenvoudigweg en bevestigend te communiceren. Ik heb de neiging me ‘bij de keel gegrepen’ te voelen. Dat kan verwijzen naar de wanhoop die mijn moeder voelde naar het kind toe bij de
geboorte, waarbij ze zich afvroeg of het wel in de beste omstandigheden werd geboren en of het werkelijk geboren moest worden. Ze wil zich niet laten gaan. Ik kan ongemak ervaren bij het dragen van een das, een sjaal of juwelen, zelfs onbewust, omdat het me eraan herinnert dat ik bijna gestorven ben met de navelstreng rond mijn hals. Ik zal het er moeilijk mee hebben dicht bij mensen te zijn, zowel fysiek als emotioneel want ik heb het gevoel dat ze ‘mijn lucht wegnemen’ en ik zal me zeker geen ‘touw rond de nek knopen’ door te trouwen.

Als het kind geboren wordt door een keizersnede, zijn er 2 mogelijke scenario’s: hij kan besloten hebben eruit te komen maar klem zijn komen te zitten. De andere mogelijkheid is dat men hem gehaald heeft voor hij er klaar voor was. In dit geval heb ik er gewoonlijk problemen mee projecten teneinde te brengen: ik kan me moeilijk lang en onafgebroken inspannen. Ik ben snel ontmoedigd. Ik heb liever dat andere mensen dingen in mijn plaats doen, omdat ik me niet in staat voel het zelf te doen. Ik kan ook het gevoel hebben dat het leven of de mensen me onrechtvaardig behandelen of dat ik niet het juiste resultaat behaal naar de inspanningen die ik me getroost om een taak te vervullen. Geef aan Cesar wat Cesar toekomt! Een keizersnede belet mij als moeder te bevallen langs mijn vagina. Misschien heb ik in mijn leven een situatie ervaren waarin ik me gebruikt voelde. Of dit waar gebeurd is of ik er enkel een ontzettende angst voor had, maakt geen verschil. Wat telt is dat ik het werkelijk heb ervaren in mijn gevoel. Om de herinnering aan deze pijnlijke ervaring te vermijden, wordt een keizersnede voor mij dus een makkelijkere manier om te bevallen van mijn kind. Als ik dit kind ben, kan ik een twijfelende, vreesachtige houding aannemen en moeilijkheden hebben om me te engageren in het leven. Ik heb geen vertrouwen in mijn beslissingen want ik ben bang me te vergissen. Omdat ik geen (huid)contact heb ervaren met mijn moeder tijdens de geboorte, heb ik later misschien problemen met huidcontact in seksualiteit.

Ben ik geboren in een stuitligging, dan leef ik vaak met een gevoel van schuld omdat ik het gevoel heb de mensen rondom mij te doen lijden. Ik houd veel vast en heb problemen met loslaten en vertrouwen hebben. Ik heb veel innerlijke spanning. Alles wat ik beleef is moeilijk en lijkt eindeloos te duren. Ik voel me niet goed ‘gezeten’ in het leven. Het is alsof ik achteruitloop in het leven, me niet gewild voel of niet kan voldoen aan de wensen of verwachtingen van mijn ouders. Ik kan me ook beperkt voelen in mijn bewegingen of projecten. Het is alsof de mensen en omstandigheden in het leven me ertoe willen brengen de nieuwe zaken die ik wil ondernemen op te geven. Als het gebruik van een geboortetang nodig was, om mijn hoofd vast te grijpen en te beschermen tijdens de geboorte, kan ik hoofd- en schedelpijnen hebben, alsook het gevoel me vaak te bezeren aan de moeilijkheden in het leven, vooral bij aanvang van een nieuw project of relatie. Ik zal het gevoel hebben ‘het hoofd te moeten bieden’ aan de omstandigheden die zich voordoen om mijn nieuw project of mijn nieuwe relatie tot een goed einde te brengen. Ik haal me veel verantwoordelijkheden op de schouders en heb er zowaar plezier in hoe langer hoe meer nutteloze verantwoordelijkheden op mij te nemen. Ik voel me ertoe ‘gedwongen’ dingen te doen en heb vaak de indruk dat ik ‘geen keuze heb’. Ik heb de neiging tot het laatste moment te wachten om dingen te doen. Ik kan vaak noodsituaties meemaken of externe hulp nodig hebben, zoals bij mijn geboorte. Zonder deze hulp sterf ik… . Indien ik als baby echter in verbinding wilde blijven met mijn moeder, ervaar ik externe hulp als negatief, omdat dit me beroofde van het contact met mijn moeder. Ik kan mijn ouders vragen naar de details omtrent mijn geboorte. Het feit alleen al me bewust te worden van de moeilijkheden die zich voordeden zal me helpen de gedragingen die eruit voortvloeiden en die me tegenstaan, te begrijpen en veranderen. Als ik tot een tweeling behoor, kan ik me afvragen waarom mijn ouders zo gehaast waren dat ze meteen twee kinderen hebben gemaakt, tegelijkertijd. Hadden ze schrik hun kind te verliezen en hebben ze er daarom een tweede gemaakt? Wat ook de reden was, ik dank hen voor het leven… .

Ga terug naar levenssymboliek

 

facebook